Teleurstelling in een wijnstadje.
Wanneer ik in de gelegenheid ben probeer ik ook tijdens mijn vakantie een bezoek te brengen aan een wijnstadje of wijnproducent. Op deze manier kan ik dan weer een aantal wijnen proeven en mijn eigen kennis bijspijkeren. Dit gaat altijd in goed overleg met het gezin, want de kinderen zitten natuurlijk niet te wachten op een wijnbezoekje, zij gaan liever zwemmen. Dus meestal is er een ochtend gereserveerd voor een wijnbezoek en lunch en kan er in de middag nog gezwommen worden.
Een aantal jaren geleden heb ik op deze manier een heel leuk bezoek gebracht aan het dorpje San Gimignano. Het Toscaanse dorpje is bij niet wijndrinkers beroemd om de 14 torens die door rijke inwoners zijn neergezet als statussymbool. Ik ging er echter naartoe voor de witte wijn, de Vernaccia di San Gimignano. Ik heb verschillende stijlen geproefd van verschillende huizen en natuurlijk wat flessen gekocht voor thuis. Na de lunch en een ijsje zijn we weer vertrokken. Een aantal dagen later vroeg mijn zoon of we deze vakantie nog een keer naar San Gimignano konden gaan. Ik was helemaal verbaasd en vroeg of hij het een leuk stadje vond. Ja dat ook wel maar ze hadden er van dat lekkere ijs.
Dit jaar waren wij in de Piëmonte en ik wilde weer een bezoek brengen aan een wijnstadje. Barolo was bijna twee uur rijden dus dat was geen optie in verband met de hitte. Ghemme was wel een goede optie dat was een klein half uurtje rijden, en dan konden de kinderen ’s middags nog zwemmen. Zelf was ik hier ook wel benieuwd naar. Ghemme wijn zie je in Nederland niet zo heel veel. Sinds 1995 heeft Ghemme een DOCG status en er is maar 50 hectare aan wijngaard. De wijnen worden gemaakt van minimaal 75% Nebbiolo druif met aanvulling van Bonarda en/of Vespolina druif. De wijnen zijn stevig en hebben minimaal 36 maanden rijping waarvan 20 maanden in eikenhouten vaten.
Zoals wel vaker met wijndorpen staan deze niet goed aangegeven op de borden, het zijn meestal geen grote plaatsen, maar de navigatie hielp ons goed op weg. Aangekomen in Ghemme was er weinig te beleven. Geen markt, geen gezellige winkeltjes en geen overvolle terrassen. Het was rustig. Een paar lokale inwoners dronken koffie bij een café en de meeste winkels waren gesloten. Wijnwinkels waren er niet. Binnen 10 minuten hadden wij het dorp bekeken en besloten wij om op zoek te gaan naar een lokale wijnboer. Daar aangekomen bleek er een mooi assortiment te staan welke ook te proeven was. Mijn dag werd al iets beter.
Na een aantal wijnen geproefd en gekocht te hebben vroegen wij aan de wijnboer waar wij even konden lunchen. Veel was er niet open op dat moment. Zijn suggestie was om een broodje te halen in de supermarkt en dat maar op te eten op een bankje. We besloten om maar snel richting het zwembad te gaan en zelf maar een broodje te maken. Mijn zoon heeft niet gevraagd of we die vakantie nog een keer naar Ghemme gingen, ze hadden er toch geen ijs.
Jeroen ter Wal
Ariva Wijnbeleving.
