De Elzas of zoals de Fransen schrijven Alsace is gelegen in het noordoosten van Frankrijk. Het wijngebied ligt tegen de Duitse grens aan en ligt tussen de Rijn en het gebergte de Vogezen. De streek is meerdere keren inzet geweest van oorlogen tussen Duitsland en Frankrijk. Er zijn dan ook veel Duitse invloeden zichtbaar in de Elzas. Veel inwoners in deze streek praten naast Frans ook Duits.

Veel wit

98% van de wijnen in de Elzas zijn witte wijnen. Slechts 2% is rood en dit wordt dan gemaakt van de Pinot Noir druif. Kenmerkend voor de Elzas is dat veel wijnen gemaakt worden als mono-cepage. oftewel de wijnen zijn gemaakt van één druivenras. Riesling, Pinot gris, Gewurztraminer en Muscat worden algemeen gezien als de beste, ofwel ‘edele’ druivenrassen. Alleen deze rassen zijn toegestaan voor Grand Cru. Van deze vier is de Riesling wellicht het meest interessant. De wijn van deze druif is meestal droog en kan in de beste gevallen bijzonder goed rijpen. In tegenstelling tot de meeste witte wijnen heeft Riesling vaak enkele jaren nodig om zich te ontwikkelen. Naarmate hij verder rijpt, ontwikkelt Riesling vaak een karakteristieke, minerale geur. De Fransen noemen deze geur goût de pétrole, omdat de geur op benzine lijkt. Ik houd er wel van maar ik snap wel dat niet iedereen deze geur lekker vind.

Droog en zoet

Naast droge wijnen maken ze in de Elzas ook zoete- of dessertwijnen. De Vendange Tardives is een wijn gemaakt van druiven met een hoog suikergehalte. Het plukken van deze druiven vindt plaats een aantal weken na de start van de oogst. De Vendange Tardives is vaak een zoete wijn maar wordt soms ook als droge rijpe variant gemaakt. Een andere bijzondere wijn uit Elzas is de Sélection de grains nobles.Het is een zeldzame wijn die alleen in goede jaren gemaakt kan worden wanneer de druiven zijn aangetast door de botrytis cinerea (edele rotting). Ze is zeer intens van smaak. Vergelijkbaar met Duitse Trockenbeerenauslese.

Ondanks het feit dat 98% van de wijnen in de Elzas wit zijn wil dit niet zeggen dat het een saai wijngebied is, het is juist een heel gevarieerd gebied.  Ik zal er in een volgende wijnweetje wat dieper op in gaan.

Ieder land heeft zijn eigen kenmerken en vaak ook eigen druiven, voor Zuid-Afrika is de de Pinotage druif. 

Deze Pinotage druif is in 1925 ontwikkeld door professor Perold, hij kruiste de Pinot Noir druif met de Cinsault druif. In Zuid-Afrika werd de Cinsault druif ook wel Hermitage genoemd, daarom de samenvoeging tot Pinotage.

De druif is vroeg rijp en heeft een hoge opbrengst. Dat lijkt misschien interessant voor de wijnboer, een druif met een hoge opbrengst maar toch zie de druif voornamelijk in Zuid-Afrika. Het is geen makkelijke druif om mee te werken. Vaak wordt de wijn opgevoed op eikenhouten vaten.

De Pinotage heeft een aantal bijzondere geuren welke de druif uniek maakt. Voorkomende geuren zijn vijgen, mint, bramen en zwarte kersen Wat ook vaak voorkomt in de geur  zijn tonen van verbrand rubber. Niet iedereen weet dat te waarderen. Dit is voor de wijnboer dan ook een grote uitdaging.

Aan de geur van de Pinotge herken je de kwaliteit van de wijnboer. Een goed gemaakte Pinotage is een combinatie van fruit met iets rooktonen. Een slecht gemaakte Pinotage prikt in de neus (spiritus) en heeft een overdaad aan verbrand rubber in de geur.

Goede Pinotage is lekker in combinatie met wildstoofschotels, maar ook rood vlees van een houtskool barbecue doet het prima bij de Pinotage.

Voor Pinotage geldt wel "You love it, or You hate it." Gewoon proberen dus.

In Frankrijk kennen we natuurlijk de bekende wijngebieden zoals de Champagne, Bordeaux en Bourgogne. Maar er zijn ook veel wijngebieden die minder bekend zijn. Zo'n voorbeeld is de Bergerac, een wijngebied in het zuid - westen van Frankrijk.

Bergerac is een stad aan de rivier de Dordogne op ongeveer 1 uur rijden van de bekende wijnstad Bordeaux. De druiven die hier worden aangeplant zie je ook in de Bordeaux. Voor rood is dat de cabernet sauvignon, merlot, cabernet franc en de malbec, lokaal genoemd de cot. Witte wijn wordt gemaakt van de sauvignon blanc, semillon en muscadelle druif. Daarnaast zijn er nog een aantal lokale druiven zoals fer servadou, mérile en ondenc. De verhouding tussen witte en rode wijn is ongeveer 50-50.

De rode wijnen zijn meestal soepel en makkelijk te drinken met veel geuren van aardbeien en zwarte bessen. Binnen de Bergerac is er de appelatie Côtes-de-Bergerac. Deze wijnen zijn vaker op houten fust gerijpt en bezitten over het algemeen meer tannine. Wijnen uit de Côtes-de-Bergerac hebben meer kruidigheid en kracht dan wijnen uit de A.C. Bergerac. Côtes-de-Bergerac wijnen kunnen goed rijpen.

Een andere mooie wijn uit de omgeving van de Bergerac zijn de wijnen uit de Monbazillac. Dit gedeelte is beroemd om de zoete wijnen die in de goede jaren niet onder doen voor de wijnen uit de Sauternes. Monbazillac wijnen worden gemaakt van de semillon, muscadelle en sauvignon blanc druiven. Het gematigde klimaat van de Dordogne is zeer gunstig voor het ontwikkelen van de edele rotting waardoor de zoete wijnen nog meer tot zijn recht komen. Monbazillac wijnen kunnen heel goed rijpen en hebben in de geur vaak tonen van gedroogd fruit (tutti frutti), noten, honing en perziken. Monbazillac wijnen zijn een goedkoper alternatief voor de Sauternes.

De wijnstreek Bergerac is zeker de moeite waard om te bekijken tijdens een vakantie waarbij het proeven natuurlijk niet moet worden overgeslagen.

Drank met veel gezichten

Bij Sherry denken veel mensen aan een stoffige drank welke eerder vaak gedronken werd door huisvrouwen omdat je ervan zou afvallen. Maar is zijn meer soorten sherry dan alleen deze soort.

Sherry is een versterkte wijn uit het zuiden van Spanje, om precies te zijn de regio Andalusië. Sherry ook wel geschreven als Xérès of Jerez heeft sinds 1933 een eigen appelation.

Twee druivenrassen die veel voorkomen zijn de Palomino Fino en de Pedro Ximénez (PX). De Palomino wordt veel gebruikt voor de droge variant en de PX is bekend om de zoete variant. Van deze druiven kunnen wel 10 verschillende sherry soorten gemaakt worden.

Ik wil mij richten op de meest droge en meest zoete variant.

Droge sherry

De droge sherry wordt ook wel de Fino genoemd, deze variant wordt gemaakt van de Palomino Fino druif. Kenmerkend aan deze wijn is de geur van Flor. Flor is een bacterie die zich op de droge sherry nestelt en daardoor de sherry afsluit van zuurstof en licht. Hierdoor behoudt de droge sherry zijn heldere, vaak strogele, kleur. De wijn heeft een nootachtige neus met ook iets zilte tonen. Fino sherry is erg lekker met verschillende hapjes. Denk hierbij aan gedroogde ham, olijven, noten of gegrilde courgette met aubergine dip. Ook bij rauwe vis (sushi) kan Fino sherry goed geserveerd worden.

Zoete sherry

De zoete sherry wordt gemaakt van de Pedro Ximénez druif, deze druif geeft ook meteen de naam aan de sherry (PX) . De wijn wordt gemaakt van overrijpe druiven waarin heel veel suikers zitten. De rijping van de sherry gebeurt op een oxidatieve manier, dat wil zeggen dat de wijn in contact komt met zuurstof en licht. Hierdoor veranderd de kleur, de sherry krijgt een donkere iets bruinige kleur. In de neus komen geuren van rozijnen, chocolade en appelstroop naar voren. De wijn is stroperig in het glas. Vaak wordt de PX te warm geserveerd, de beste temperatuur is tussen de 12 en 14°C . PX wordt vaak geserveerd als dessertwijn in combinatie met chocoladegerechten maar ook bij oude kaas is deze wijn erg lekker.

Deze twee sherry types geven aan dat er een diversiteit aan smaak is, er zijn nog veel meer soorten en daarom is het ook zo jammer dat sherry zo ondergewaardeerd wordt. Sherry mag best meer aandacht krijgen, het is geen stoffige drank voor huisvrouwen, maar een gevarieerde hippe drank voor bij het diner.

Hoewel de naam anders doet vermoeden is Eiswein geen bevroren wijn.

Er zijn verschillende verhalen over het ontstaan van IJswijnen.
Het verhaal dat door de meesten wordt vertolkt, is het verbaal van een Duitse wijnboer uit de negende eeuw.
Hij liet zijn wijngaard met daaraan de druiven onbeheerd achterliet. Zelf was hij op zakenreis.
De winter viel vroeg en vrij plotseling in. Bij terugkomst trof hij bevroren druiven aan zijn wijnranken aan.
Desalniettemin oogst hij de druiven en tot zijn verrassing leverde dat een bijzonder goedje op met een geconcentreerde smaak dat rijk is en intensief qua smaak.

Eiswein is een zoete geurige wijn welke vaak als dessertwijn wordt geschonken.
Het bijzondere aan Eiswein is dus het moment van oogsten.
De druiven moeten op moment van oogst minimaal -7°C zijn. Het zijn dus ijsblokjes die geplukt worden.

De bevroren druiven bevatten veel suiker, smaak- en geurstoffen.
Door tijdens de persing het bevroren water te verwijderen ontstaat er een zeer geconcentreerde maar ook zoete wijn.
Een Eiswein kan niet ieder jaar gemaakt worden, het is een zeldzame wijn.
Hierdoor is de prijs vaak ook hoog, € 50,- voor een flesje van 37,5 cl is geen uitzondering.

Ik kan iedereen aanbevelen om een keer een glas Eiswein te drinken, het is een dessert op zich. zoet, fruitig maar daarnaast ook nog fris. Naar mijn mening komen de beste Eisweinen uit Duitsland en Oostenrijk.