De charmes van Monbazillac

Tour de Franc 25 Juli 2014, in een moordend tempo gaan de overgebleven 164 renners af op de finish in de stad Bergerac. Nog één berg zit er tussen het peloton en de finishstreep. Het is geen zware beklimming, maar met de harde regenval kan dit laatste stuk bepalend zijn voor de uitslag.

In de verte verschijnt de berg op de top het prestigieuze kasteel Château Monbazillac, bekend om zijn zoete witte wijnen. Rondom het Château is de berg helemaal bedekt met wijngaarden. Welke beplant zijn met semillon, muscadelle en sauvignon blanc druiven. Dit zijn de basis druiven voor de zoete wijnen waarom Monbazillac bekend is geworden. Het is de concurrent van de Sauternes dessertwijnen.

De wijnen van Monbazillac worden gemaakt volgens de methode van Pourriture Noble, dat wil zeggen dat de druiven worden aangetast door een schimmelbacterie, de Botrytis cinerea. Dit is een schimmel die groeit op de schil van rijpe druiven. Tijdens dit proces word de schil poreus en verdampt het vocht wat in de druif zit. Het gevolg is dat je een lage opbrengst krijgt maar een hoge concentratie suikers in de druif. Door de Bottrytis cinerea krijgt de wijn ook zijn heel eigen geur en smaak, je kunt daar niet een willekeurig gerecht bij serveren.

Château Monbazillac ligt in de Dordogne, de streek die culinair bekend is om zijn ganzen, eenden, truffels en noten. Klassiek wordt de Monbazillac wijn gecombineerd met een paté van ganzen- of eendenlever. De combinatie van vette tonen uit de paté en de zoete smaak van de wijn is erg mooi. Ik begrijp dat niet iedereen gecharmeerd is van ganzen- of eendenleverpaté, maar ook een “Hollandse paté” kan goed geserveerd worden bij een Monbazillac wijn. Het grote voordeel van Monbazillac wijn is ook dat het een stuk goedkoper is dan een Sauternes wijn.

Terug naar de tour. Door de regen is er tussen Château Monbazillac en de finishstreep een valpartij geweest. Hierdoor kon de Litouwer Navardauskas ontsnappen en met een kleine voorsprong van 7 seconden de ritzege in Bergerac op zijn naam te zetten. Het was de eerste tourzege ooit voor een Litouwer. Je zou zeggen dat dit wel reden was voor een feestje.

Ik weet echter uit betrouwbare bron dat er voor Navardauskas bij terugkomst in zijn hotel geen glas Monbazillac klaar stond. Er stond ook geen ganzenleverpaté op het menu die dag. De renners moesten het met andere druivensuikers doen die avond. Waarschijnlijk hebben de renners Château Monbazillac niet eens gezien.

Jeroen ter Wal

Ariva Wijnbeleving

Werk meenemen op vakantie

Nederlanders zijn een reislustig volk. Tijdens de vakantie pakken wij massaal de caravan of tent in en rijden 1000 tot 1500 km naar het zuiden. De zon tegemoet, op weg naar b.v. Frankrijk, Italië of Spanje. Genieten van de lokale gerechten, boeken lezen aan de rand van het zwembad en natuurlijk de lokale wijn drinken uit een Bag in Box. Maar terwijl de meeste mensen tijdens de vakantie even niet aan werk willen denken, betrap ik mijzelf erop dat ik ook nu weer mijn werk niet los kan laten.

Het begint al op het moment dat we de snelweg afgaan en via een toeristische route het laatste stuk naar de camping rijden. Onderweg zie je de borden “rondleiding en verkoop” verschijnen en komen de wijnranken steeds mooier in beeld. Terwijl de kinderen zich al gaan verheugen op de glijbanen en de ijsjes ben ik al stiekem aan het nadenken wanneer ik een bezoek kan brengen aan een wijnhuis. Ik ben per slot van rekening een wijngek.

BOLGHERI

Mijn vrouw zit naast mij en moet meteen aanhoren welke mooie wijnhuizen er in de desbetreffende omgeving zitten. Ik krijg meteen te horen dat we niet alleen maar wijnhuizen gaan bezoeken. daar vinden de kinderen niets aan! Een aantal jaren geleden gingen wij naar Italië op vakantie. In de Toscane hadden wij een leuke camping gevonden vlak bij het plaatsje Bolgheri. Ik was helemaal blij.

Bolgheri, de stad van Ornellaia, Sassicaia, Antinori en Gaja. De “Super Tuscans”, de krachtpatsers, de Italiaanse wijnen die nog het meeste op Bordeaux wijnen lijken. (Menig Bordeaux wijn kan niet tippen aan de wijnen uit Bolgheri.) Ik zag het helemaal zitten, ik kan lekker door de wijngaarden struinen en flessen wijn kopen terwijl mijn vrouw en kinderen bij het zwembad blijven. Ik ging mij wel vermaken.

SAN GIMIGNANO

Maar ik had mijn zinnen ook nog op iets anders gezet tijdens deze vakantie.  San Gimignano, in deze stad was ik een keer kort geweest tijdens een studiereis naar de Toscane. Vanaf onze camping was het maar 70 km. Reden genoeg om er nu maar eens een dag heen te gaan. Kinderen willen tijdens een vakantie alleen maar de hele dag in het zwembad zitten maar we besloten toch dat we ook iets van de omgeving wilden zien. De rit naar San Gimignano viel tegen, 70 kilometer is in Nederland niet zo ver maar in Italië wordt het een tijdrovende rit omdat je door de heuvels slingert. En dan zie je opeens in de verte het plaatste verschijnen, of eigenlijk zie je de 14 torens verschijnen. De plaats ligt mooi op een heuvel en heeft een rijke geschiedenis.

VERNACCIA

In dit stadje maken ze witte wijn, de Vernaccia di San Gimignano. Een heerlijke frisse wijn dit door de aangename bitters ook goed kan rijpen. Zoveel wijnhuizen, zoveel stijlen. Het is een kleine plaats maar er zitten veel producenten. Midden in de stad zit het wijninformatie centrum waar alle producenten in San Gimignano worden gepresenteerd. Je kunt je hier als wijnliefhebber prima een dag vermaken, maar als je voor de cultuur komt is het ook prachtig. Als je dan toch in San Gimignano bent moet je daar gelijk even gaan lunchen met een lekker glas Vernaccia. Neem dan meteen wat flessen wijn mee, ze zijn hier niet zo duur als in Bolgheri.

IJSJE

Een paar dagen later lag ik met mijn zoon aan het zwembad toen hij mij vroeg: “Papa gaan we nog een keer weer naar San Gimiginni?” Ik was helemaal verbaasd, en vroeg hem of het hij dat daar leuk vond. Ja hij vond dat leuk, en ze hadden daar lekkere ijsjes. Ik heb hem toen gezegd dat ik nog heel veel leuke wijnstadjes weet waar ze ook lekker ijsjes hebben. De komende paar jaar zit ik goed, tijdens de vakantie kan ik gewoon aan het werk.

Jeroen ter Wal
Ariva Wijnbeleving

Gemiste (wijn)kans voor Louis van Gaal

Ik ben waarschijnlijk niet de enige in de Nederland maar ik zeg het maar gewoon: “Ik snap Louis van Gaal niet!” Jarenlang moeten wij in Nederland aanhoren dat hij nog heel graag een WK wil meemaken als coach. En dan is het zover en gaat hij pas een week van te voren naar Brazilië. Ik had het anders gedaan.

Leuk zo’n trainingskamp in Noordwijk en dan tussendoor een paar dagen naar Portugal maar ik had dat hele traject over geslagen. Ik was meteen naar Zuid-Amerika gegaan. Om precies te zijn ik had lekker twee weken in Argentinië een trainingskamp belegd. Is toch ideaal daar! Klimaat helemaal top, iets koeler dan Brazilië dus de spelers kunnen al aan de temperatuur wennen. Het is een uitgestrekt land dus ruimte genoeg voor voetbalvelden, toerisme en hotels.

Denk je aan Argentinië dan denk je ook meteen aan barbecue, en dat had het geheime wapen van het Nederlands Elftal kunnen worden. Voor de teamgeest zou het mooi zijn als een deel van de selectie het vlees gaat grillen en het andere deel de wijn verzorgd. De spelers zullen goed moeten overleggen en verschillende wijnen moeten proeven, want een barbecue in Argentinië is wel iets anders dan in Nederland. Biefstuk, entrecote, kip, allerlei soorten vlees gaat er in Argentinië op de barbecue terwijl wij hier in Nederland vaker een hamburger, worstje, speklap of frikandel op de barbecue leggen.

Dan komt natuurlijk de onvermijdelijke vraag: “Wat voor wijn serveren wij dhr. Van Gaal bij zijn vlees?” Dit is het moment dat er een leider op zal staan, iemand die zijn verantwoordelijkheid neemt, iemand die zijn nek durft uit te steken maar tegelijkertijd zeker is van zijn zaak. Tijdens het grillen heb je als kok heel veel invloed op de smaak van het vlees, wanneer je veel peper over de biefstuk maalt zal een Shiraz er beter bij aansluiten maar wanneer er naturel kip wordt gegrild zal er eerder een keuze gemaakt worden voor een Pinot Noir wijn. De entrecote die op de barbecue ligt moet precies de juiste gaarheid hebben en moet goed op smaak zijn. Niet teveel peper en zout maar zeker ook niet te weinig. De wijn moet op de juiste temperatuur zijn, mag niet te warm of te koud zijn. Wordt het spannend wit of gaan we voor vertrouwd rood? Gezien de speelstijl van Louis zullen de spelers kiezen voor degelijkheid en zekerheid. De kans is groot dat er gekozen wordt voor een Malbec. Deze wijn heeft voldoende kracht om naast de entrecote te worden geserveerd maar ook mooie ronde tonen voor een eventueel garnituur zoals gepofte aardappel.

Als Louis daar dan in de zon zit te genieten van een perfect gegrilde entrecote met daarbij dat glas Malbec, zal hij toch ook wel erkennen dat er een team is ontstaan. En dat de spelers zelf ook wel een groot stuk vlees hebben verdiend. De spelers zullen dit zien als een beloning van de bondscoach en weten dat hij tevreden is over de teamsamenstelling. Oranje zal met nog meer vertrouwen doorreizen naar Brazilië. Want een team is moeilijk te verslaan!

Ik ben ervan overtuigd dat de spelers zich in Argentinië in alle rust hadden kunnen voorbereiden op het WK. Weinig last van de Nederlandse pers, lekker vlees op de barbecue en af en toe een glas wijn is echt niet verkeerd. Maradonna is ook een Argentijn, en wereldkampioen. Ik kan mij niet voorstellen dat hij nooit een glas wijn dronk.

Jeroen ter Wal

Ariva Wijnbeleving